गावात माझ्या झाडेच झाडे
निळ्या नद्या , हिरवी पहाडे
निसर्गास मानून देवता
गाती अभंग नि पोवाडे
स्वार्थास आम्ही दूर सारले
प्रेमाचे बीज मनात पुरले
कुटुंबाची होऊनी नांदी
ओठांवरी स्मितही स्फुरले
प्रत्येक माणूस झाला जागा
भ्रष्टाचारास ना उरली जागा
कर्मा वरती ठेवुनी श्रद्धा
बोलती सारे 'प्रेमाने वागा'
शब्दाद्वारे हृदय माझे
खोलण्याचा मी प्रयास केला
डोकावून त्यात वदले सारे
म्हणे 'विवेक' स्वप्नबंबाळ झाला
----शब्दप्रेमी
No comments:
Post a Comment