तुझी याद येता

तुझी याद येता, भेटतो फुलांना
तुझे रूप समजून , छेडतो फुलांना

केस मोकळे जणू ... पाने वहीची
शब्द लिहून त्यावर , माळतो फुलांना

अर्पिती स्वतःला....देवाचिया चरणी
असा कसा अभ्यास, चुरगाळतो फुलांना

पुष्पगंधे सारे..... मोहरूनी जाती
गर्व सुगंधाचा , जाळतो फुलांना

तिला भासतो मी...काट्यांप्रमाणे
अरे फक्त मी सांभाळतो फुलांना

--- विवेक

शाही व्यसन

चढू दे नशा, थोडं वेड्यागत वागू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

पूर येतोय कचऱ्याचा
बांधा संकल्पाच धरण
स्वच्छतेकडे पाहिलं पाऊल
कचऱ्याच वर्गीकरण
ओला कचरा  सुका कचरा घरीच विभागू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

धार्मिक, सार्वजनिक वा
असो घरगुती समारंभ
प्लास्टिक ग्लास,द्रोण, पत्रावळ
यांचाच असतो दंभ
युज अँड थ्रो, आता मला टाळू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

गाडीवरून उतरायचं नाही
असाही काहींचा ठराव असतो
रस्त्यावरून कुंडीत कचरा टाकणे
नेमाबाजीचा सराव असतो
आसपास नव्हे तर कुंडीत कचरा जाऊ दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

माझं घर , माझा अंगण
स्वच्छता बेफाम आहे
बाकीचं घेणं देणं नाही
ते शासकीय काम आहे
निसर्गाशी शासनाशी माझंही नातं जुळू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

एके दिवशी ओला कचरा
मीच घरी कुजवेन
खत तयार करून
माझी बाग सजवेन
जागृतीचा नवा सूर्य माझ्या अंगणी उगू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

उच्च लोकांचे विचार
अगदीच कसे तुच्छ
जो उचलतो कचरा
तो कसा अस्वच्छ ??
त्या मनाची आग, या मनाला लागू दे
देवा मला स्वच्छतेचं शाही व्यसन लागू दे

-- विवेक कापगते
    भंडारा

4R कट्टा

तसं म्हटलं तर
आमचा देखील कट्टा आहे
कट्टा फक्त नावापुरता
कट्ट्याचीच थट्टा आहे

कधी हॅलो हाय नाही
आठवणींची साय नाही
'हॅपी बर्थ डे' म्हणवाच लागते
त्याला तरणोपाय नाही

मित्रांचा क्लास नाही
विशेष नाही खास नाही
एकमेका त्रास देण्याचा
गोड अट्टहास नाही

खरंच सगळे व्यस्त असतील ?
दुखानेच त्रस्त असतील
नाही नाही असं नाही
आपापल्या दुनियेत मस्त असतील

तसाही काय फरक पडतो
कुणालाही खंत नाही
असं वाटते कट्टा आता
कुणालाही पसंत नाही

असं वाटते कट्टा आता
कुणालाही पसंत नाही

--- कट्टयावरचाच एक

प्रद्युत

माझा मित्र अश्विन त्याच्या वाढदिवशी मामा झाला. आणि तो मला म्हणाला की मी खूप खुश आहे तेव्हा माझ्या भावना विचारात घेऊन मला कविता लिहून दे. भाच्याच नाव प्रद्युत ठेवल एवढं सांगितलं..
आणि मी असं लिहिलं... बघ जमलंय का??

माझा बर्थडे आहे
देवाला देखील आठवलं
देवाने माझ्यासाठी एक
सुंदर गिफ्ट पाठवलं

कुणाच्या हातून गिफ्ट द्याव
देव सोचू लागला काही
देवदूत म्हणून त्याने
निवडली माझी ताई

देवाच्याच कृपेने
ताई झाली देवदूत
तिच्या हातात सोपला
देवाने 'प्रद्युत'

असं वाटलं माझ्या हाती
गणपती बाप्पा भेटला
वाढदिवशी देवानं
जणू माझा पापा घेतला

-- विवेक

नाजूक तीळ

ती चोरून हासली
मी भिजलो लाटांत
असे गुलाबी सौंदर्य
तिच्या दडले ओठांत

शब्द लागती रांगेत
ओठ खुलले खुलले
तिच्या ओठांच्या डोहात
मन भुलले भुलले

मला माहिती नाही
हे खरं किंवा खोटं
तिचा देह अंधाराचा
अन् चांदण्यांचे ओठ

जन्म पुढचा माझा
वाटे थोडा गोड व्हावा
मी तिच्या ओठावरचा
नाजूक तीळ व्हावा‌

 -    विवेक
    १२ सप्टे १७

कविते...

कविते...
अगं हे काय चाललयं तुझं
तू हे काय करत आहे
कधीचा बघतोय मी, तू अजूनही
त्याच जागी फिरत आहे.

एखाद्या डबक्यात साचून,
चार दोन खुरट्या वनस्पतींना
दोन प्रहर जगवण्यासाठी अथवा
येणा-या जाणा-यांचे पाय
रूतावेत, फसावेत तुझ्या चिखलात
म्हणून तुझा जन्म झालेला नाही
तर...
अंतकरणाच्या हिमालयातील
करूणारूपी गंगोत्रीमधून
निर्मळ अशा निर्झरासारखी निघालेली आहेस तू....
आणि एका विशाल सरितेत रूपांतरीत होवून
पाण्याने आसपासची भूमी सस्यश्यामल करीत
सागराशी एकरूप व्हायचेय तुला...

शब्दांचे डोंगर वा
आत्मस्तुतीच्या धरणाशी, न अडता
आणि सहानुभूती अथवा क्षणिक प्रेमाच्या
वाळूत लुप्त न होता
उंचावरून धबधब्यासारखे
फेसाळत, तुषार उडवत बेभान होवून काेसळायचेय तुला
आणि भानपूर्वक नेस्तनाभूत करायचेय
धर्म , लिंग, जातीभेदाच्या गावांना..
सुखाने नांदायला हवेत प्रेम, शांती व माणुसकीचे
अनेक बेट तुझ्या पात्रात..

तुलाच दूर करायचाच तुझ्या
मार्गातील अडथळा हरेक आणि
सर्वदूर रूजवायचाय तुला
तुझ्यातला विवेक....
कविते....


--- विवेक
१० सप्टें १७

मुखवटे चुकून कधी चोरी जातील का?

मुखवटे चुकून कधी चोरी जातील का?
माणसे पुन्हा एकदा माणूस होतील का?

मेंदूतून धर्माच्या पेशी नष्ट करतील
असले रोगजंतू  पसरवता येतील का?

विचार पटले नाही तर माणसांना मारतात
विवेकाची हत्या भोंदू करू शकतील का?

-- विवेक

सांग तुझी तारिफ

सांग तुझी तारिफ करावी कशी?
साखरेत अजून गोडी भरावी कशी?

न्हाईन म्हणतो तुला अत्तराने
नशेला नशा ही चढावी कशी?

तुझ्या भाषेत तुला सांगेन म्हणतो
चांदण्यांची बोली मला कळावी कशी?

-- विवेक

फेरफटका

फेरफटका मारायला
ये ना माझ्या मनात तू

ये ये.......आत ये
तुझी गाणं गात ये
शहाणपण फेकूनी
वेड्या या जगात ये
दोन शब्द अमृताचे
ओत तुझ्या कानात तू
फेरफटका मारायला
ये ना माझ्या मनात तू

कुठलेही द्वार नाही
कुणी पहारेदार नाही
कायदा ना वायदा
कुठलेही सरकार नाही
कर भटकंती स्वैर
मुक्त या रानात तू
फेरफटका मारायला
ये ना माझ्या मनात तू

त्या तिथे भिंतीवरी
स्वप्नं माझी टांगलेली
काही स्वताशी राखलेली
काही कुणाला सांगलेली
हरवून जा माझ्यासवे
माझिया स्वप्नात तू
फेरफटका मारायला
ये ना माझ्या मनात तू

तळाशी या मनाच्या
कवितेचं झाडं आहे
माझ्याहूनी मी त्याला
जपलं जिवापाड आहे
दडलेली आहेस माझ्या
कवितेच्या पानात तू
फेरफटका मारायला
ये ना माझ्या मनात तू

-- विवेक
   ०७ सप्टें १७

खरं सांगू....

तुझ्या आठवणींत दडली आहे
अजून तरी तीच गोडी
खरं सांगू.... तुझी आठवण
तुझ्याप्रमाणेच आहे वेडी

तुझी आठवणं जणू वेल
त्यावर फुलांची रेलचेल
मी तिथेच चिवचिव करत
घालत असतो घालमेल
देवून जाते ओंजळ भरून
नवा सुगंध प्रत्येक वेळी
खरं सांगू.... तुझी आठवण
तुझ्याप्रमाणेच आहे वेडी

इंद्रधनुच्या रंगाप्रमाणे
तुझी आठवण रंगीत आहे
पावसाच्या सरींप्रमाणे
त्यात सुरेल संगीत आहे
आयुष्याच्या उन्हामध्ये
सावली जणू थोडी थोडी
खरं सांगू.... तुझी आठवण
तुझ्याप्रमाणेच आहे वेडी

आठवणींच्या स्वभावाचं
गुपित मला कळलं आहे
वरवर जरी अल्लडपणा
आत शहाणपण दडलं आहे
सचिनच्या शतकाची
जणू सदाबहार खेळी
खरं सांगू.... तुझी आठवण
तुझ्याप्रमाणेच आहे वेडी


-- विवेक
   ०४ सप्टें १७

*खड्ड्यात गेला विवेक*

आनंदाच तोंड वाकडं
विश्वास मुरडतोय नाक
कीर्तीच्या वणव्यात जळून
संवेदना झाल्यात खाक

इगोने स्नेहाला केलं
केव्हाचं ओव्हरटेक
धावता धावता जीवनात
खड्ड्यात गेला विवेक


-- विवेक
   १८.०८.१७

माझी आरू

मनात येईल तसे बोलते... माझी आरू
आभाळाच्या वरून चालते... माझी आरू

माझी आई, माझे बाबा... सारे माझे
नात्यांनाही गंध लावते..... माझी आरू

घास घास करून आपण चारून द्यावा
जगण्यालाही चव आणते... माझी आरू

गुड गर्ल मी आणि म्हणे तू बॅड बॉय हम्म
माझ्याशी रोज हेच भांडते... माझी आरू

नवा ड्रेस, नवी क्लिप, नव्या बांगड्या
ज्याला त्याला मटकून दावते... माझी आरू

धावता पळता पाय अडकतो.. पडून जाते
त्या जागेला लाथ मारते... माझी आरू

बडबड चिवचिव याला सांगा काय म्हणावे?
दाही दिशांना उर्जा वाटते... माझी आरू

तिज आठवता ओठांवरती हसू उमटते
असे वाटते लपून पाहते... माझी आरू

-- विवेक
   १८/०८/१७

थेंबाने जिंकला दावा

थेंबाने जिंकला दावा,ठरले ढगापेक्षा मोठे
सत्य देखील आता बोलू लागलेय खोटे

चिलखत,बूट वगैरे यांचा काय उपयोग शेवटी
आतून जेव्हा होतात वार,आतून बोचतात काटे

हल्ली म्हणे अभ्यासक्रमात फार बदल झालाय
नफ्याचे सूत्र हरवले, उरलेत केवळ तोटे

प्रेमावरती लिहा अथवा स्वप्नांवरती लिहा
जगण्यावरती लिहणे म्हणजे घरावरती गोटे


-- विवेक
   ०९ ऑगस्ट १७

*चुटकीभर गंमत*

*चुटकीभर गंमत*

मी चार वाजता येते
आपण सोबत जावू
बहाणे चालणार नाही
चल भाव नको खावू

अगं.. भाव नाही खात
रविवारी चिनूला फिरायला न्यायच असते
मागचा रविवार देखील सुटला
खूप काम करायचं असते

एक ना दोन
मंजूकडे होती खूप कारणे
पण पल्लवीला जमलं होतं
सारं खोडून काढणे

नाईलाजाने का होईना
शेवटी मंजू झाली तयार
फ्रेण्डशिप डे....
साजरा करायचा होता यार

वेळ कसा गेला
मंजूला कळलचं नाही
आपण जुनेच जणू
नवीन घडलचं नाही

आज कसं एकदम
हलकं हलकं वाटत होतं
का कुणास ठावूक
एकदम छान वाटत होतं

आज हसली होती
डोळ्यात पाणी येईपर्यंत
आज ओरडली होती
अगदी आवाज फाटेपर्यंत

कसे दिसतो, कसे बोलतो
काही नव्हती पर्वा
आयुष्याचा रंग कसा
अगदी हिरवा हिरवा

किती आनंद किती खुशी
बाहेर निघली घुसमट
आनंदाच्या भरात
घरी काम झाली पटपट

लग्न, संसार यामध्ये
मैत्री नकळत मागे पडते
चुटकीभर गंमत
भेटलं की कळते

*भेटलं की कळते....*

-- विवेक
मूळ लेख- डॉ मृण्मयी भजक

मनात माझ्या

इतकी गर्दी....कितीतरी जण मनात माझ्या
सारे मोकळे... नाही अडचण मनात माझ्या

धावणे-पळणे,हसणे-रडणे,उड्या मारणे
सवंगड्यांचे एक क्रीडांगण मनात माझ्या

वादळवारे, अफाट वृष्टी, कितीक विघ्ने??
बोटावरती जणू गोवर्धन मनात माझ्या

उगाच आता कशास भटकू इकडे तिकडे
विठू माऊली आणि गजानन मनात माझ्या

तुम्ही वेगळे नाही

फेशियल करूण आलात म्हणून वेगळे नाही
आतून कावळेच आहात, तुम्ही बगळे नाही

तिच्यापाशी जावून जरी सिद्ध करता सगळं
तिला दिसत नाही,तिचे डोळे उघडे नाही

तुमचं स्टेटस, तुमची इज्जत,तुमचेच अगणित प्रश्न
आमचे प्रश्न सोडवण्यासाठी तुम्ही मोकळे नाही

सामान्य माणूस मंत्रालयात गेला,चक्कर येवून पडला
हिमालयातील घाटसुद्धा.....इतके वाकडे नाही

-- विवेक

सारं काही

चांगल-वाईट,बरोबर-चूक..... सारं काही
पोटामधली जातीवंत भूक.....सारं काही

पद,प्रतिष्ठा,पगारपाणी,पेन्शन बिन्शन
मिळवून देते एक निवडणूक...सारं काही

डोळ्यांनाही मला वाटते, सवय जाहली
बरे वाटते अंधूक अंधूक.... सारं काही

धर्म अगदी फुलाप्रमाणे नाजूक आहे
हाती देतो चाकू, बंदूक.... सारं काही

माझा तुझा,ह्याचा त्याचा, लहान मोठा
माणूसकीची साधी वागणूक.. सारं काही

-- विवेक

फक्त थोडी वाट बघ...!!!

तुझं थोडं ऐकेन, काही ऐकवेन तुला
तुझ्याकडून शिकेन,काही शिकवेन तुला
तुझ्याविषयी जरी तुला माहित असेल सारं
तुझ्यातलचं नवं काही दाखवेन तुला
एकमेकांचे होवू आपण मित्र जिवलग
फार काही नाही... थोडी वाट बघ

वाटतं असेल तुला... तू कशी मी कसा
दोघांनीही जपायचा आपापला वसा
सोबतीने आपणं चालायचं असं
की... दोघांच्या पावलांचा एकच ठसा
मस्तपैकी व्यापून टाकू एकमेकांच जग
फार काही नाही... थोडी वाट बघ

डोक्याखाली घेशील जेव्हा मऊ मऊ उशी
अचानक हाती येईल माझी कविता वेडीपिशी
खरं सांगतो तुला....कळणारही नाही
शब्द माझे भिडतील.....थेट हृदयाशी
कवितेला माझ्या बिलगशील ना मगं
फार काही नाही... थोडी वाट बघ

फक्त
थोडी
वाट
बघ

--- विवेक
   २५ जुलै १७
   

असतील लाखो उत्तरे, प्रश्न उरले आहे

असतील लाखो उत्तरे, प्रश्न उरले आहे
शरीरावर धर्म सांगा कुठे कोरले आहे?

चढते रोज जिंदगी शय्येवरी तरीही
नवा जन्म होणे हे ही ठरले आहे

शोधलात जर जुने संदर्भ वादळाचे
छोट्याशा झुळूकेने पर्वत थरथरले आहे

मुर्च्छित लोक सारे गुंगीच्या औषधाने
अमृत विवेकाचे कुठे सरले आहे??

--- विवेक
   २२ जुलै १७

पावसाळा

कागदी सीमांना लांघतो पावसाळा
हे विश्व एक आहे सांगतो पावसाळा
(लांघणे - ओलांडणे)

पशु पक्षी झाडे नाहतात अमृताने
अजुनी तनामनात रांगतो पावसाळा

तडजोड करत नाही, लाच घेत नाही
अहवाल पालिकेचा मांडतो पावसाळा

पेट घेत आहे थेंब थेंब पाणी
संसदेत गरजूनी भांडतो पावसाळा

रूसवा फुगवा अलगद भिजून जातो
होकार कुठून चोरून आणतो पावसाळा

पाणी जीवन आहे अजून नव्याने कळले
छपरावरी कुणाला टांगतो पावसाळा

-- विवेक

ओंजळीत दान कर

ओंजळीत दान कर, माझे समाधान कर
दोन शब्द बोलना, भलेही अपमान कर

वेदना होणार नाही,जखमही होणार नाही
स्पर्श कर तू असा अन् मला बेभान कर

वादळाला अंग नसते अन् जळाला रंग नसते
सामावून माझ्यात आता,अस्तित्व कुरबान कर

सभ्यतेची वाढ नाही अन् जिभेला हाड नाही
तू तुझा हो आरसा, तू तुझा सन्मान कर

-- विवेक

आम्ही

ते सांगती अन् ठेवतो विश्वास आम्ही
स्वानुभावाचा सोडलाय ध्यास आम्ही

जन्मलो, मेलो... परी कळलेच नाही
दुग्ध समजूनी बैसलो पाण्यास आम्ही

लग्न,हुंडा,जाती, धर्म नैतिक आहे
अनैतिक ठरविले फक्त प्रेमास आम्ही

वर्तमानाविषयी चिंता फक्त इतकी
स्वर्ग नरकात गुंतवलाय श्वास आम्ही

भीती वाटते... दगड जर कंटाळले
मग कुठे शोधायचे देवास आम्ही

-- विवेक
   २९ जून १७

टकटक करतो आहे दारावर पावसाळा

---- तर
    टकटक करतो आहे दारावर पावसाळा
    भिजून घ्या...

गडगडाट करत येईल एखादा काळाभोर ढग
वीजेचा कडकडाट.... गंभीर होईल जग

कधी संथ धार, कधी टपो-या थेंबांचा मारा
न्हाहून निघतील घरे, रस्ते,धुळीने माखलेला वारा

वाहून जाईल सगळा आत दबलेला गाळ
पुन्हा एकदा कसं मोकळं होईल आभाळ

इंचभर का होईना
शक्यता असेल उंचावण्याची
भूजलाची पातळी

दाहक उन्हाने कोरडी होवून भेगाळलेली माती
चिखल होवून पुन्हा होईल गर्भार
नवे अंकुर फुटण्यासाठी

---- तर टकटक करतो आहे दारावर पावसाळा
    भिजून घ्या...


--- विवेक
     २७ जून १७

सच्चिन सच्चिन

श्वास रोखून हृदयाचे, ठोके सांभाळत होते
तू मैदानावर असता, लोकचं खेळत होतेे

तुला बॉलिंग करणे म्हणजे काय होते
भक्त जणू त्यांच्या, देवाला ओवाळत होते

तुला सांगतो गुपित अमुच्या आयुष्याचे
सच्चिन सच्चिन मंत्राने आयुष्य वाढत होते

-- विवेक (सचिनमय)
  २४ जून १७

युजरनेम

ए बघ ना
एक अकाउंट सापडलय.. आयुष्याच्या गूगल वर
बघं बघं...
चेह-यावर कृत्रिम हसणं ट्याग केलय
भावनांचे सारे कॉल तर ब्लॉक झालेले दिसताहेत
डोळे लाईक करताहेत... असण्यापेक्षा दिसणं
हात फक्त कमेंट लिहण्यातच व्यस्त आहेत
आणि पायांना जडलाय टेम्पल रन खेळण्याचा छंद
कान  सायलेंट मोडवर असतील कदाचित
हृदय स्टेटस शुद्धिकरण करतोय वाटतं
चुकूनही मेंदू स्कॅन करू नको...
करप्ट झालयं ते
वासनांच्या व्हायरस नी
प्रेमाचा पासवर्ड तर केव्हाचाच लॉक झालेला दिसतोय
कदाचित
याच
युजरनेम
माणूस
तर
नाही
ना?



-- विवेक
   २४ जून १७

नकारातही माझ्या होकार आहे

नकारातही माझ्या होकार आहे
असा स्पष्ट माझा कारभार आहे

जवळ नको येवू, लटकशील मजला
मी वाहणा-या विजेची तार आहे

कधीकधी मीच मला सापडेना होतो
माझे प्रेम करणे 'बेक्कार' आहे

माझी कविता अगदी लहान असते
माझ्यापुढे दुःखाचा तो आकार आहे

छातीवर वार कधीच करत नाही
शत्रूही माझा जरा दिलदार आहे

-- विवेक
   २३ जून १७

बोलेल का?

मी जरी न बोललो
बोलेल का?
जर तिच्यावर रूसलो
चालेल का?

माझिया शब्दांस जर का
पंख कुणी टोचले
चुकून ते वा-यासवे
तिच्यापाशी पोचले
माझिया शब्दांस ती
ओठांवरी माळेल का?
जर तिच्यावर रूसलो
 चालेल का?

व्याप सुखाचे सारे
आवरणे जमले नाही
दुःखाचे तिरके डोंगर
सावरणे जमले नाही
आधार होवूनी माझा
तोल सांभाळेल का?
जर तिच्यावर रूसलो
चालेल का?

मी जरी न बोललो
बोलेल का?
जर तिच्यावर रूसलो
चालेल का?

-- विवेक
२२ जून १७

मला आठवेना कुणाला म्हणालो

माझ्यातल्या ''मी पणा" ला म्हणालो
जरा सावलीत ये... उन्हाला म्हणालो

किती आनंद होतो तुझ्या आगमनाने
असे बरसणा-या घनाला म्हणालो

नवे धर्म नवे सण...उदयास येवो
सुटी भेटते रे.... शासनाला म्हणालो

तुझ्यामुळे भेदभाव अजुन टिकून आहे
माझ्यातल्या आरक्षणाला म्हणालो

तुझ्यावरती माझे खरे प्रेम आहे
मला आठवेना कुणाला म्हणालो

--- विवेक
    २१ जून १७

मनाचे तुझ्या मज उलगडे न कोडे

मनाचे तुझ्या मज उलगडे न कोडे
म्हणू बॉम्ब गोळे? की मधाचे गं पोळे

कितीही म्हणावी वेदनांची ठिकाणे
जखमांना तरी गोंजारतोच ना थोडे

तुला विसरायचे.... विसरून जाते
मनाला म्हणावे किती विसरभोळे

जो तो नक्कीच या प्रतिक्षेत आहे
कधी उघडणार न्यायदेवीचे डोळे

दुःखात सारे कसे एकत्र होते
सुखांनी शोधली  वेगळी कवाडे

-- विवेक
   १५ जून १७

जराशी जराशी

तुझी अदाकारी खटकली जराशी
तुझ्यामुळे कविता भटकली जराशी

किती साधी सोपी लयबद्ध होती
तुझ्यामुळे कविता मटकली जराशी

सोडवूनी गुंता परत दे ना मजला
तुझ्यामध्ये कविता अडकली जराशी

-- विवेक
   १४ जून १७

होतच असते

रोज वहीचे पान पलटणे... होतच असते
कवितेमधूनी तुला भेटणे... होतच असते

शब्दामधुनी नजर भेटता जरा तुझ्याशी
चेह-यावरती हसू उमटणे... होतच असते

पाऊस आला, तरीही वाटे अजून यावा
मनी ढगांचे असे दाटणे... होतच असते

आपुलकी अथवा मनात तळमळ नसली
शब्दामधुनी अर्थ निसटणे... होतच असते

माझ्या-तुझ्यात तसे पाहता काही नाही
काही आहे असे वाटणे... होतच असते

-- विवेक
   १२ जून २०१७