--- दुमडलेलं पानं ---

पुस्तक वाचता वाचता
स्पर्शून जातात काही शब्द
....... मनाच्या गाभा-याला
जीवनाची क्षणभंगुरता विसरून
धुंदीच्या आभाळात उडाण घेणारेे
पंख असतात त्या शब्दांना....
सुगंधाने लडबडलेली असतात ती शब्दफुले
दरवळतात आपल्या तनामनात
तेव्हा आपणही आठवन म्हणून
दुमडून ठेवतो ना ते पान...
जेणे करूण तितक्याच सहजपणाने
अनुभवता यावा तो सुगंध पुन्हा पुन्हा
कुठल्यातरी वळणावर
पुन्हा चाळवलं गेलं ते पुस्तक
तर....
या दुमडलेल्या स्मृतींनी
छेडली जाते
अंतरंगातील कोमल तार
काळजाच्या ओलसर वाळूवर
उमटलेलं पावलांच अर्घ्यदान
पुस्तकात कधीतरी सापडतेच
दुमडलेलं एखादं पानं
पुस्तक वाचता वाचता....


-- विवेक
२५.०२.२०१७