--- सुगंध ---

सहजं म्हणून एका फुलाशी गप्पा मारल्या. त्याची नाजुकशी स्वप्ने कळाली. आणि हो फुलांच्या सुगंधाचे गुपित सुद्धा..

--- सुगंध ---

प्रतिक होवून प्रेमाचं
नसतचं आम्हाला सजायचं
झुळूकेच्या इशा-यावर
आम्हाला असतं लाजायचं

अर्पन व्हावसं वाटतं नाही
कुणाच्याही चरणांशी
मनसोक्त खेळू वाटतं
तेजोमय किरणांशी

घाम येतो अंगाला
सोसून पुस्तकांच्या पानांच लव्ह
सुगंधाने पाकळी भिजते
झेलून पहाटेचं दवं

खरं सांगतो मकरंदाला
बाटलीत नको विसावा
फिदा होवून आमच्यावर
भुंग्यांनी तो शोषावा

धाग्यामध्ये गुंफता तुम्ही
धागा आम्हा रूततो
फांदीवरचा काटा मात्र
मनास गुदगुदतो

आमचं झाडं आम्हाला
कधीच नसतं सोडायचं
पाकळी पाकळी होवून
सहज असते गळायचं

न खुडता आम्हाला
झाडास देतो पाणी
त्या माणसाचा सुगंध
आम्हा फुलांच्या मनी
त्या माणसाचा सुगंध
आम्हा फुलांच्या मनी

-- विवेक कापगते, भंडारा
०५.०५.१७