---- जावू दे उडत ----

सगळे म्हणे दुःख
सुसाट आहे सुटले
त्रास देत सगळ्यांना
जीवावरती उठले

आधी त्यानी शोधली
माणसं वयोवृद्ध
करा म्हणे त्यांना
माझ्याशी युद्ध
वृद्धांनी त्याच्यापुढे
दोन्ही हात जोडले
आधीच आहे आमचे
कंबरडे मोडले


खुष होवून दु:ख
स्वताशीच हसले
मग त्याला एक
नवरा-बायको दिसले
मुल-बाळ, शिक्षण,लग्न
हाच त्यांचा गुंता
कपाळावरच्या आठ्याच
सांगत होत्या चिंता


मग दु:ख एका
तरुणाकडे वळले
त्याच्या हसण्यात सुद्धा
दु:खच होते दडले
अडला होता शोधत
नोकरी अन् छोकरी
अपेक्षांच्या ओझ्याखाली
झाला होता बकरी


गर्वाने फुगुन दु:ख
झाले आणखी हौशी
वाकुल्या दाखवत गेले
एका बाळापाशी
बाळं म्हटले दु:ख बिक्ख
मला नाही कळत
अन् जे मला नाही कळत ते
जावू दे उडत


--- विवेक
०२.०२.१७